|
Home > Zuid-Amerika
> Reisverslag Argentinië
Je kunt van hem houden of een bloedhekel aan hem hebben, maar in Buenos Aires kan niemand om hem heen. Dit is de stad van Maradona. Diego is overal. Dat kan zijn in de vorm van shirts, sleutelhangers en andere memorabilia, maar ook als enorme muurschildering. In de wijk La Boca loopt zelfs een man rond die een wel heel bijzondere kwaliteit bezit: hij lijkt op ’s werelds meest geadoreerde voetballer. Dat talent buit hij uit door met iedereen voor een vorstelijk bedrag op de foto te gaan en zijn verdiende geld vervolgens direct op een van de naastgelegen terrasjes uit te geven. Hoe dan ook, Sjef moest en zou met hem op de foto. Maar het geld wat hij hiervoor kwijt is, ziet hij meer als een investering. In Nederland zullen vast duizenden mensen bereid zijn grof te betalen voor de man die op de foto is geweest met de man die op Maradona lijkt. De man die op Maradona lijkt heeft tevens in het programma RTL Travel een keer of veertien de hand van Chris Zegers geschud, dus dat wordt dubbel cashen voor Sjef.
Na de gezellige maar wat al te toeristische wijk La Boca, bezochten we het stadion van Boca Juniors, de populairste club van het land. Een wedstrijd zat er voor ons helaas niet in (Boca speelde een uitwedstrijd), dus we moesten het bij een stadiontour en een bezoek aan het museum laten. Dat is toch minder leuk, want het stadion was vervallen en weinig imposant.
Hoe anders was dat de volgende avond, toen we kaartjes hadden weten te regelen voor het minder gehypte maar bijna net zo succesvolle River Plate. Voor 6,50 inclusief vervoer (een georganiseerde busreis was ruim 55 euro) kregen we een plaats tussen de harde kern. Volgens mij stonden daar wel wat jaartjes gevangenisstraf bij elkaar, want foto’s mocht ik slechts in een richting maken. Van het veld graag, en liever niet van de mensen die waarschijnlijk levenslang huisarrest hebben. De sfeer was in elk geval geweldig. Ik heb een hoop wedstrijden gezien – ook in de wat ‘emotionelere’ landen –, maar hier kon weinig tegenop. Het was negentig minuten zingen en springen, veel supporters sloegen er niet eens acht op wat er op het veld gebeurde. Terwijl dat toch interessant was: na een 0-3 achterstand tegen het onbeduidende Huracan, kwam River na de pauze terug tot 3-3. Als het goed is, bevinden wij ons ergens in dit vak.
Eveneens leuk was het om de zondagsmarkt in onze wijk San Telmo te bekijken. We hadden verwacht in een uurtje klaar te zijn, maar de meest uiteenlopende kraampjes hielden ons ruim drie uur bezig. Ook ’s avonds is San Telmo onze favoriete wijk. Een gezellig plein heeft onze voorkeur boven de wijk Palermo, waar pas om een uurtje of half drie de actie begint. Dat is veel te laat voor ons Nederlanders. San Telmo is gemoedelijker, echt een wijk waar over honderd jaar The Beatles in elk café nog steeds de baas zijn. De eerste twee dagen gebruikten we verder om wat verplichte hoogtepunten af te gaan. Het Plaza de Mayo, Casa Rosada en deze bijna zeventig meter hoge obelisk.
Na het spektakel van de eerste dagen werd het allemaal helaas wat minder boeiend en merkte ik dat deze stad toch veel minder bezienswaardigheden heeft te bieden dan bijvoorbeeld New York (maar dat is wel een erg oneerlijke vergelijking). De wijk Palermo, de begraafplaats van Recoleta en Microcentre: het was aardig, maar niet meer dan dat. Een kenner van Buenos Aires was zeer enthousiast over een wijk in het bijzonder. ‘Puerto Madero!!’, schreef hij in de Lonely Planet, met twee uitroeptekens dus. Nou, hij mag ons eens uitleggen waar hij zo lyrisch over was in dit havenwijkje. Ik laat een uitroepteken en een verticaal streepje weg. Puerto Madero.
Inmiddels zit het er bijna op. Sjef vertrekt morgenavond, ik vrijdagmiddag. We zullen nog wat highlights trachten te vinden die we over het hoofd hebben gezien en wellicht moet ik nog wat kleren kopen. In vier maanden is mijn halve garderobe gesneuveld, dus het zal nodig zijn.
Graag wil ik afsluiten met een dankwoord aan iedereen die meegelezen en gereageerd heeft. Complimenten, klachten en bedreigingen, ze waren meer dan welkom. Hartelijk bedankt en tot de volgende keer, waar en wanneer dat dan ook mag zijn.
 |
