|
Home > Zuid-Amerika
> Reisverslag Chili
Sjef is gearriveerd in Zuid-Amerika. Voor mij heeft dat de consequentie dat ik na ruim drieëneenhalve maand als ondernemend reiziger ben veranderd in ballast. Mijn nieuwe reisgenoot heeft zich namelijk opvallend goed ingelezen over Patagonië en daardoor ook de nodige wensen gecreëerd. Die wensen – eisen, beter gezegd - uit hij ongeveer als volgt:
,,Het schijnt dat ze in Bariloche veel Duitse cafés hebben. Daar gaan we dus zéker heen.’’
,,Er zitten hier veel brouwerijen in de buurt. Moooiiii. Daar gaan we dus zéker heen.’’
,,In dit restaurant serveren ze biefstukken zo groot als een voetbal. Daar gaan we dus zéker heen.’’
En zo zijn er nog veel meer voorbeelden te bedenken, die veelal te maken hebben met Duits bier, brouwerijen, Duits eten of een combinatie van die factoren. Ik leg me er bij neer, tegenspraak is bij voorbaat zinloos. Onze ‘meeting-stad’ was Santiago, de Chileense hoofdstad waar eigenlijk niet zo heel veel te beleven is. Het is er niet vervelend, dat zeker niet, maar voor een miljoenenstad zijn er verdacht weinig hoogtepunten te vinden die wij toeristen zo broodnodig hebben. Een biertje op een Plaza de Armas is echter nooit een slecht idee. Houd bij het bestuderen van deze foto in gedachten dat het in deze streken niet wordt gewaardeerd als je in korte broek en mouwloos shirt rondloopt. Het staat zelfs in de lijst met afraders van de Lonely Planet.
Na een degelijke nachtrust en een daaropvolgende slopende bustocht van elf uur waren we aangekomen in Pucon. Nu is dat op zich weinig verwonderlijk, want Sjef komt altijd en overal aan.
…
Oke, jullie verwachten natuurlijk enig niveau in mijn verslagen. Mijn excuses, dit was de eerste en laatste woordgrap over het in overvloed aanwezige lichaamsgewicht van mijn reisgenoot. Pucon is een dorpje dat zich laat omschrijven als schilderachtig, lieflijk, rustig, charmant en mondain (een woord dat Rogier in zijn reisverslag gebruikte en waarvan ik vermoed dat hij werkelijk geen flauw benul heeft wat het betekent). Helaas is het er tijdens ons verblijf vooral grauw en regenachtig, kennelijk heeft Sjef naast zijn ongezonde drankzucht ook het slechte weer uit Nederland meegenomen. We lieten ons natuurlijk niet kennen en gingen 's middags per fiets de omgeving verkennen. En we hadden de indruk dat ook de omgeving schilderachtig, lieflijk, rustig, charmant en mondain zou kunnen zijn. Zo kwamen we terecht bij deze fraaie waterval:
Helaas was slechts het laatste uur van de tocht droog en ervoeren we af en toe iets dat je een 'vakantiemomentje' zou kunnen noemen. De rest van de rit bestond uit gelaten de regen ondergaan en proberen overeind te blijven op de glibberige wegen. Het werd zelfs zo bont dat Sjef zowaar na terugkomst de was moest doen. En even voor de duidelijkheid: dat was de eerste keer in een jaar of tien.
Positief als wij zijn ingesteld, gaan wij er vanuit dat deze mindere weersomstandigheden geen opmaat vormen voor ons verdere verblijf. We zullen nu de grens weer oversteken en de Argentijnse plaatsen San Martin de Los Andes en San Carlos de Bariloche aandoen. En de stralende zon ondergaan natuurlijk.
 |
