Home > Zuid-Amerika > Reisverslag Ecuador

Vamos Liga!!!

Waarom? Woensdagavond werd hier de finale van de Copa Libertadores, de Zuid-Amerikaanse Champions League gespeeld, met Liga de Quito als verrassende deelnemer. Op een plein in Quito konden we zien hoe Quito het favoriete Fluminense versloeg na strafschoppen. Nou ja, zien... het was een complete chaos in de stad. De bars en restaurants barsten bijna uit hun voegen en elke drie meter hing een televisie waarop de wedstrijd te zien was. Na de beslissende penalty werden we door zo'n beetje iedere wildvreemde geknuffeld, nog nooit zoveel blije mensen bij elkaar gezien. Het levert foto's als deze op:

Que mas? Ik ben vorige week vrijdag aangekomen na een rotvlucht met Iberia (11 uur naast een ongezond dikke vrouw met een nogal penetrante zweetlucht) werd ik naar mijn appartement gebracht. De volgende dag was het, ondanks alle adviezen om rustig aan te doen, meteen tijd voor actie. Met huisgenoten Guus (levensgenieter) en Antoinette en Ilse (geneeskundestudente en ex-geneeskundestudente) gingen we in een park een potje voetballen tegen Ecuadoraanse kinderen. Die waren gemiddeld tien jaar oud, maar wel zwaar in de meerderheid. Een kansloze nederlaag dus.

De zondag stond in het teken van een busrit naar de markt van Otavalo. Daar is allemaal troep te koop waar niemand gelukkig van wordt, maar toch slaagden mijn vier medereizigers (Richard, een treinen- en wiskundeliefhebber sloot zich vandaag aan) erin om er tientallen dollars doorheen te jagen aan schaakspellen, tekeningen, kleden en meer van dat soort prullaria.

En de rest van de week? Spaans. Veel Spaans. Ik heb hier twee weken les van Martin, een Ecuadoriaan die over elk land in de wereld fantastische vooroordelen weet. Duitsers zijn streng en humorloos, Nederlanders gierig en Afrikanen kannibalen. Dat werk. Hij kan er wel fantastische tekeningen bij maken. Volgens mij gaat mijn Spaans ook langzaam vooruit, dus dat is mooi meegenomen.

Wie tenslotte altijd al eens een ei op een spijker heeft willen zetten, kan trouwens ook in Ecuador terecht. In Mitad del Mundo, het midden van de wereld, hebben ze geen zwaartekracht of geen zijwaartse krachten of iets anders. Je kunt hier in elk geval rare experimenten uitvoeren. Helaas was mijn dag een beetje verpest omdat ik er als enige niet in slaagde dat ei op de spijker te balanceren. Gelukkig kreeg ik wel een diploma wegens getoonde inzet.

Volgende week ga ik van een vulkaan affietsen, hete baden bezoeken en misschien nog wel veel meer. Dus: tot de volgende keer!

Verder lezen