|
Home > Noord-Amerika
> Reisverslag New York
Zondag - een zware vlucht en een gastvrije Duitser
Dat Sjef niet meekon op deze trip, vonden Garikai en ik uiteraard erg vervelend. Natuurlijk, Sjef is een irritante gozer en tijdens zo'n week heb je waarschijnlijk meer last dan plezier van hem. Maar toch: je hebt hem uitgenodigd en als hij dan door een zaalvoetbalongeluk moet afzeggen is dat jammer. Al tijdens onze vlucht naar New York behaalden we echter meteen een voordeel uit Sjef's afwezigheid. De slimme jongens van Continental Airlines hadden de geannuleerde stoel nogmaals verkocht, aan de Duitse militair Thomas om precies te zijn. En hoewel deze man ons niet kende en we tijdens de vlucht ook niet al te veel met hem gesproken hadden, bood hij ons meteen van alles aan. We konden met hem wel een taxi delen vanaf het vliegveld en als we wilden konden we van de week ook wel een keer zijn appartement bezichtigen. Nu klinkt dat allemaal erg dubieus, maar de man leek ons redelijk te vertrouwen. Bovendien, wie boekt er nu een peperdure vlucht vanuit Afghanistan om twee straatarme Nederlanders erin te luizen?
Na een lange vlucht met een matig entertainmentaanbod (anderhalf keer 'Space Jam' en een keer of drie dezelfde comedyseries) bleek onze Duitse vriend zijn belofte inderdaad na te komen. In een luxe bolide werden we keurig afgezet bij West End Studios, het meest verpauperde schillenhostel van de hele stad. Je moet toch ergens op bezuinigen, nietwaar? Keurig gelegen aan Broadway, dat wel, dus we konden meteen aanschuiven bij restaurant 'Mama Mexico'.
Maandag - Hoge gebouwen en nodeloze dwaaltochten
Oke, om meteen maar van het gezeur af te zijn: tijdens onze eerste dag in New York was ik niet helemaal bij de les. Ik ben een stapel belangrijke papieren (adressen, ticketinformatie, reistips) kwijtgeraakt waardoor we ook Thomas niet meer konden mailen en ben nog een paar keer hopeloos verkeerd gelopen in het centrum. City Hall ligt ongeveer dertig meter van Broadway, maar wij deden drie kwartier over die wandeling. Garikai, zeikerd, ben ik verder nog een flater vergeten?
 Ondanks deze wat kleine tegenslagen wisten we de dag toch nuttig te besteden. 's Ochtends hebben we Times Square bezocht, een bizar plein waar voor van alles en nog wat reclame wordt gemaakt. De winkels zijn er minstens net zo apart. In Toy's r Us staan levensgrote dinosaurussen en in de M&M winkel kun je ongeveer drie miljard verschillende soorten M&M's kopen, plus afzonderlijke merchandise voor elk van die drie miljard soorten.
Op het Empire State Building waan je je op het dak van de wereld. Vanaf het 320 meter hoge uitkijkplatform heb je een schitterend uitzicht over de stad met al haar andere belachelijk hoge wolkenkrabbers en de grote aantallen gele taxi's.
Na een kort bezoekje aan Wall Street (zakendoen is niets voor ons) en een degelijke maaltijd bij de Pizza Hut is het tijd voor cultuur. De New York Knicks (voor de leek: die basketballen) speelden thuis tegen de New Orleans Hornets en daar moesten we natuurlijk bij zijn. We hadden al vernomen dat de Knicks een erbarmelijk team hebben en dat kwam uit. Na een werkelijk bedroevende slotfase verloren de lokale helden met 88-100. Niet dat er voor de supporters daardoor niets te beleven was. Talentenjachten (een corpulent knaapje dat 'Money Can't Buy Me Love' zong) en cheerleaders hielden de gemoederen bezig in sporttempel Madison Square Garden.
Dinsdag - Het Vrijheidsbeeld en...goedkoop eten!
Ook op de tweede dag liet ons strakke schema weinig ruimte voor adempauzes. Het was droog, dus van die gelegenheid hebben we meteen gebruik gemaakt om het Vrijheidsbeeld te bezichtigen. Net als het Christusbeeld in Rio de Janeiro is dit zo'n beeld waarvan je je afvraagt waarom het in vredesnaam is genomineerd om wereldwonder te zijn. Een mooi beeld hoor, dat zeker, maar het zal toch vooral de iconische waarde (heet dat zo?) zijn. Anders kun je net zo goed het monument op de Dam nomineren of de beroemde bronzen ezel in Heemskerk. Natuurlijk is Liberty Island wel een dankbare plek om foto's te schieten en duizenden toeristen doen dat dan ook. Populair: voor het beeld gaan staan met een boek onder de linkerarm en een flesje water of iets anders dat op een toorts lijkt in de rechterhand. Het voormalige immigranteneiland Ellis Island is minder interessant en hier zijn we dan ook snel weer vertrokken.
Chinatown, waar we 's middags arriveren, is het walhalla voor fijnproevers. Vooral qua prijs dan, merken wij in vreetschuur 'Pick any 5 items for $ 4,50'. Voor drie euro een grote stapel vlees met mie op je bord, dat is helemaal niet verkeerd. In Little Italy schoten we nog wat fotootjes van restaurants waarvan we later lazen dat hier beroemde maffiabazen zijn omgelegd. Dat is een stukje cultuur wat je toch mooi maar even meepakt. Na nog wat fotootjes van de beroemde Brooklyn Bridge besluiten we Madame Tussauds te bezoeken. Waarom? Omdat het nu eenmaal inbegrepen is bij de pas die we gekocht hebben. En waar anders heb je de gelegenheid Albert Einstein uit te leggen hoe de Relativiteitstheorie in elkaar zit en met Fidel en Yasser op de foto te gaan?
Verder lezen
 |
