Home > Oceanië > Reisverslag Nieuw-Zeeland

Waarschijnlijk ben ik nog nooit zo ver van huis geweest als tijdens het moment dat ik in Dunedin was. Deze stad ligt in het uiterste zuidoosten van het land dat bijna het verst van Nederland vandaan ligt. Best een eindje weg dus. Rick adviseerde ons dat we naar het station moesten. Dat gebouw zou bij de honderd dingen op de wereld horen die je ooit in je leven gezien moest hebben. Daar aangekomen bleek niet waarom. Het station was een leeg en weinig bijzonder gebouw. Geluiden als 'de naarste dag uit mijn leven na de Hamilton Gardens' klonken alweer, maar gelukkig: Dunedin had ook nog de steilste straat ter wereld te bieden. En die was wel leuk. Zo ziet 38 procent eruit:



Op het nabijgelegen Otago Peninsula hoopten we nog pinguins te kunnen zien, maar die missie faalde jammerlijk. Verder dan een verdwaalde zeehond kwamen we niet. In drie weken tijd hadden we nog geen kiwi gezien en nu dus ook geen pinguins. Wat is er aan de hand met de vogelpopulatie in Nieuw-Zeeland?

Na vier boottochten was Mount Cook de ideale plek om aan onze tweede fietstocht te beginnen. Fietsen in de bergen is immers een hobby van ons, dus als je bergen tegenkomt moet je daar gebruik van maken. Al peddelend probeerden we een glimp op te vangen van de hoogste berg van Oceanië. Of dat gelukt was, weten we nog steeds niet. Veel sneeuwtoppen, maar of een ervan de juiste is?

Eerder in mijn verhaal schreef ik dat de steden in Nieuw-Zeeland weinig enerverend zijn. Dat geldt in extreme mate voor Christchurch, maar deze stad heeft een goed excuus. Door de aardbeving die begin 2011 plaatsvond is het centrum nog compleet verwoest. Kerken, de bibliotheek, huizen: van veel ervan resteert niet meer dan een stapel stenen. Het centrale plein met de kathedraal is zelfs compleet afgesloten voor het publiek. Een bizar gezicht.




En, tja, dat was het helaas alweer. Ferry plakte nog een paar dagen Sydney aan zijn vakantie vast, de rest vloog - al dan niet via een omweg naar huis. Zo namen Garikai en via een stopover ik de tijd om onze nicht Nina te bezoeken, die bij Auckland in de buurt woont met vriend en twee kinderen. Niet slecht, zoals zij aan het strand wonen...



Stopover nummer twee bracht ons in Kuala Lumpur, de stad die we ook al op de heenweg hadden bezocht. Een beetje winkelen, de highlights bekijken, je pinpas in de automaat laten zitten... het standaard stopoverwerk dus. En alle tijd om de reis te overdenken. Nieuw-Zeeland: top!