Home > Europa > Parijs reisverslag

Het is voor veel mensen het moeilijkste wat er is: toegeven dat je niet overal de beste in kunt zijn. Dat anderen bepaalde dingen beter beheersen dan jij. En ja, ook voor mij is dat lastig. Maar schoorvoetend moet ik dit helaas toch bekennen.

Komt ie: Roger Federer kan beter tennissen dan ik.

Zo, dat is eruit. Sterker nog, waarschijnlijk geldt dit zelfs voor de meeste spelers die de Grand Slam-toernooien afstruinen. Natuurlijk oefenen ze ook meer, maar ik vrees dat het voor een deel ook met aanleg te maken heeft. Gelukkig ben je nooit te oud om te leren, vandaar dat een groep vrienden en ik besloten tijdens een weekendje Parijs het tennistoernooi van Roland Garros aan te doen. Om het trucje een beetje af te kijken van de grote jongens als het ware. Wie weet hoever dat ons nog kan brengen.

Vijf man en een vrouw sterk besloten wij de zaterdag voor Pinksteren naar de Franse hoofdstad te vertrekken. Met Bas 'Topspin Tonie' van Roermund, Robert 'El Swano' Zwaan, Rogier ‘Song’ Dorant, Gijs 'G.' Lubbers en Carina 'C.' Kornman zou ik in elk geval op de maandag langs het Parijse gravel te vinden zijn. In een bijzonder zonnige gemoedstoestand stapten wij gevieren in de Thalys op Amsterdam Centraal (G. en C. hadden besloten zich van de groep af te zonderen en met de auto te gaan).

Een leuk unicum wat mij betreft – ik beperk me qua treinreizen voornamelijk tot wat geboemel tussen Uitgeest en Amsterdam Sloterdijk. Gaat lekker snel ook, zo’n Talyss. Zjoefff… en je bent in Brussel. Zjoéééeefff… Parijs!



In de trein bereikte ons het vervelende nieuws dat G. en C. pas de volgende dag naar Parijs zouden arriveren. Als het meezat: de kat was ziek en snel herstel was allerminst gegarandeerd. Nou ja, met een kwartet de stad in dan maar. We waren halverwege de middag in het Oops!-hostel en er was dus nog voldoende tijd voor wat hoogtepunten. De Notre Dame, Centre Pompidou en het Louvre pikten we allemaal even mee voor het avondeten. Prima te doen vonden wij, al dacht Tonie daar anders over. Tonie is niet zo’n wandelaar. Dat is in de IJmond algemeen bekend, maar dat zou deze dagen wel heel duidelijk worden. Later meer daarover. Van een terrasje houden we wel allemaal en daar werd de dag dan ook afgesloten. Konden we mooi nog even napraten over de Champions League-finale die we zojuist hadden bekeken. Had Inter nou verdiend gewonnen of niet?



En daarna... op naar de vrije zondag. Een dag om lekker door de stad te wandelen…

Verder lezen