|
Home > Zuid-Amerika
> Reisverslag Peru
Het is slechts twee weken geleden dat ik mijn laatste verslag intikte, maar nu al vind ik het moeilijk terug te halen wat ik allemaal gedaan heb in die periode. Heel veel in de bus gezeten helaas, want de afstanden in Peru zijn even wat groter dan in Ecuador. Een aantal excursies ook weer, want dat hoort nu eenmaal bij een vakantie. De voornaamste verandering is echter dat ik het de afgelopen periode zonder reisgenoten heb moeten stellen. Ja goed, wat mensen tijdens een tour, maar die wisten aan het eind van de dag niet hoe snel ze zich uit de voeten moesten maken. Over het algemeen moet ik zeggen dat het me… minder goed bevalt. Is het een cliché om te zeggen dat je die dingen die je ziet pas echt waardeert als je dat kunt delen? Maakt niet uit, ik gebruik hem toch. Clichés zijn heerlijk.
Gelukkig, ja er is een gelukkig, zal er vanaf zaterdag vrijwel zeker verandering in mijn ‘reissituatie’ komen. Dan vlieg ik naar Cuzco om Spaans te leren op een school genaamd ‘Het Andere Reizen’. Dat klinkt Nederlands, is Nederlands en er zal dan ook een complete Nederlandse enclave zitten. Kan ik weer aan een hoop mensen uitleggen hoe lang ik hier ben, wat ik hier doe en waar Heemskerk toch ergens precies ligt.
Wat me verder opvalt is dat de kwaliteit van de foto’s waar je zelf opstaat niet bepaald verbetert als je alleen reist. ,,Ja, wilt u een foto van me maken? Het knopje bovenop moet u hebben. Nee, door het kleine venstertje kijken.’’ Origineel willen ze al helemaal niet worden, zie een kleine collage:
Maar goed, wat heb ik zoal gedaan hier in Peru? Over hoofdstad Lima kan ik zeggen dat het vooral een belachelijk grote stad is. Het centrale plein is erg mooi en verder zijn hier voornamelijk heel veel auto’s te vinden. En sloppenwijken, kilometers sloppenwijken. Wat dat betreft is het plaatsje Ica, vier uur zuidelijker, een stuk rustiger. Midden tussen de zandduinen ligt een fraaie oase, waar je waterfietsen kunt huren of met een buggy van een duin af kunt scheuren.
Nazca is zo mogelijk het meest lelijke stadje dat ik ooit gezien heb (en dat wil wat zeggen als je IJmuiden kent), maar flaneren over de boulevard was ook niet de reden dat ik hier heen kwam. Hier vind je namelijk de beroemde Nazca-lijnen, die door een duizenden jaren oude beschaving in het zand zijn gekerfd en nu nog steeds zichtbaar zijn. Tijdens een half uur durende vlucht kun je tientallen meters grote beesten zien: een aap, een spin en een hoop vogels. Deze kolibrie is bijvoorbeeld geen klein door mij vervaardigd priegelwerkje, maar een tekening van een meter of tachtig.
Schreef ik zo-even dat Nazca de meest lelijke plaats is die ik ooit heb gezien, een alinea later moet ik die mening alweer herzien. In Pisco is de helft van de gebouwen ingestort en ook op de wegen ligt geen steen op de andere. Nu is een groot deel van de ravage wel het gevolg van een aardbeving die hier anderhalf jaar geleden plaatsvond, dus hoogstwaarschijnlijk zal het aanzien nog wel verbeteren. Opnieuw was het dorpje echter niet de reden van mijn bezoek. Ik kwam hier voor de Islas Ballestas, ook wel de ‘Poor Man’s Galapagos’ genoemd. De oplettende lezer merkt nu op dat ik dat ook al schreef over Isla de la Plata in Ecuador. Dat klopt. De marketingafdelingen draaien hier kennelijk geen overuren, elk eiland met de nodige beesten noemen ze gewoon het Galapagos voor de armen.
Want beesten hebben ze hier. Zeeleeuwen, dolfijnen, maar vooral verschrikkelijk veel vogels. Zoveel vogels heb ik in elk geval nog nooit bij elkaar gezien en meer passen er ook niet op deze eilanden. Nog maar eens een cliché: het is een zeer mooie ervaring om mee te maken.
Momenteel zit ik in Lima, om over drie dagen het vliegtuig naar Cuzco te pakken. Want ik heb niets tegen reizen met de bus, maar een binnenlandse vlucht is toch ook wel erg lekker. Volgende keer: Cuzco.
Verder lezen
 |
