|
Home > Zuid-Amerika
> Reisverslag Peru
Het zou in Nederland niet in me opkomen om - als dat überhaupt al mogelijk is - negen uur in een bus te gaan zitten. Sterker nog, een treinrit van Heemskerk naar pak ‘m beet Amsterdam vind ik al een behoorlijk eind. Veertig minuten! Verwonderlijk is het daarom hoe snel je normen veranderen op vakantie. De busrit van Cuzco naar Arequipa duurde negen uur. Maar om nu te zeggen dat het een verschrikkelijke martelgang was, nou nee. Een filmpje kijken, een beetje slapen en voor je het weet zit de tijd erop.
Wat troffen wij aan in Arequipa? Allereerst wil ik stellen dat het wonderbaarlijk is hoe erg de uitstraling van de steden hier in Peru verschilt. Van sommige bouwvallige gehuchten kan ik het me nauwelijks voorstellen dat iemand (buiten de bewoners dan waarschijnlijk) het erg zou vinden als ze in hun geheel in zee zouden verdwijnen. Maar een stad als Cuzco is gewoon erg leuk en ook Arequipa is een zeer aardige plaats. Op het Plaza de Armas staan hier zowaar palmbomen geplant, het bruist van het leven op de vele bankjes en hier vind je meer duiven dan er ooit in Amsterdam zijn geweest. Wat me doet afvragen waarom de Dam eigenlijk alleen als plek dient om heel snel overheen te lopen? Een fonteintje en wat plantjes zou de boel toch een stuk aantrekkelijker maken, maar ja, misschien is het wel omdat Nederlanders altijd haast hebben. In Arequipa liepen verder de nodige dubieuze figuren rond. Onderstaande verschijningen doen mij vermoeden dat Raymond de Boer hier nieuw emplooi heeft gevonden:
Het met afstand meest opvallende bouwwerk in Arequipa is het Santa Catalina klooster. Het is een eeuw of vier geleden gebouwd en er woonden honderden nonnen die waarschijnlijk erg van felle kleuren hielden. De muren in het bijzonder omvangrijke klooster zijn afwisselend oranje, rood, blauw en geel geschilderd en er zijn veel behoorlijk nauwe straatjes te vinden. Het is dat bezoekers bij de ingang een plattegrondje meegeleverd krijgen, anders was ik waarschijnlijk hopeloos verdwaald en had ik een paar extra dagen voor Arequipa moeten uittrekken.
De Colca Canyon ligt een paar uur buiten de stad en is ook zo’n locatie die in iedere reisgids over Peru als highlight wordt beschreven. Als Mike Veldhuis een verslag zou schrijven over de Colca Canyon zou dat er ongeveer als volgt uitzien:
Gisteren zijn we naar de Colca (Jonas?) Canyon (Peter?) geweest. Daar heb je behoorlijk veel condors, een aardig grote vogel (Johan?) die wel wat weg heeft van een gier (Jack?). Genieten wel.
Aangezien ik Mike Veldhuis niet ben en niet iedereen zit te wachten op slechte woordgrappen met namen van voetballers, zal ik de kloof op mijn eigen manier beschrijven. Wat ik ervan vond? Ik vond hem vooral erg diep. Oh, dat is niet interessanter dan een verslag van Mike Veldhuis? Nou ja, een fotootje dan maar:
Nu moet ik zeggen dat het moeilijk is de grootsheid van het gebergte op een minuscuul deel van een PC-scherm vast te leggen, maar even voor het overzicht: rechts op het platform passen honderden mensjes die vanaf daar ruim een kilometer de diepte in kunnen turen. Allemaal behoorlijk de moeite waard, maar je moet wel bereid zijn om om een uur of drie ´s nachts je bed te verlaten. Die vermaledijde condors laten zich namelijk alleen in de vroege morgen zien.
De Colca Canyon is meteen de laatste locatie in Peru die ik op mijn site zal vermelden. Wellicht blijf ik nog een dag of twee in Arequipa, om vervolgens in vliegende vaart - in zoverre de bussen dat toelaten vanzelfsprekend - de grens met Chili over te steken. Ik laat tegen die tijd weer van me horen.
 |
